Nieuwe publicaties uit eigen koker: De ellendige ziektegeschiedenis van Joiner

Necrotioserende fasciitis is een een zeer ernstige aandoening van de huid en direct onderliggende structuren. Meestal veroorzaakt door gif-producerende bacterieen (de zogenaamde ‘vleesetende bacterien’), zoals streptococcen. Patienten lopen deze infectie op in huis en tuin. Vaak een onbeduidend wondje dat uitloopt in een vreselijke infectie waarbij grote stukken huid en onderliggend weefsel afsterven (vandaar het ‘necrotiserende’). De sterfte aan de aandoening is hoog en de patienten worden meestal op een intensive care afdeling opgenomen.

Een bijzondere vorm van een necrotiserende fasciitis wordt veroorzaakt door een bacterie die in zout water voorkomt, de Vibrio vulnificus. De bacterie komt wereldwijd voor, vooral in de wat warmere kustwateren. Een wondinfectie met deze bacterie werd voor het eerst beschreven in 1979. Patienten met een dergelijke wondinfectie zijn vissers, oesterkwekers en soms een toerist die zijn voet open heeft gehaald aan een steen tijdens pootje-baden in kustwateren bij een tropisch strand. Na de orkaan Katrina in 2005 en de Tsunami in Azie in 2004 steeg het aantal gevallen van Vibrio infecties.

De Schotse anatoom en chirurg John Bell (1763-1820) publiseerde in 1801 zijn ‘Principles of surgery’. Hierin veel gevalsbeschrijvingen uit zijn eigen praktijk. Een daarvan, het verhaal van een scheepsjongen met de naam Joiner, trok mijn aandacht. Bell illustreerde het geval met een zelfgetekende afbeelding. Hier de letterlijke beschrijving uit Bell (1801):

Joiner, a boy belonging to the Triumph, whose ulcer I have drawn, received but a very slight and superficial wound, and from time after the battle he continued in health, and the wound healed rapidly.  But while it was to all appearance florid and healthy, with no threatening of ulceration, the boy in full spirits and strength, walking about on crutches, guilty of no irregularity, it began to look ill; a sure presage of some change of health. There came on a cough, with symptoms of a common cold, which he imputed to his bed being placed near a door, lately open and now shut, but no walled up; then his health failed, his spirits became oppressed; he had occasional attacks of fever, frequent vomiting, and a continual loathing of food. With these slight and seemingly unimportant symptoms (but the tendency of such symptoms when they appear in a foul hospital is easily understood), his sore, which is no bigger than the palm of a hand, became in two days as big as a crown of a hat, in one week it grew as large as represented in the drawing. The whole skin of the thigh was destroyed, the muscles were stripped of skin and fascia from the hip to the knee, the trochanter was almost laid bare, the hamstring muscles exposed to a considerable extent, and all the muscles of the thigh defected in a manner which no drawing can express

De infectioloog Robert-Jan Hassing, de arts-onderzoeker Yorick de Groot  en ik kwamen na een filosofeer-rondje over de duiding van Bell’s geval tot de conclusie dat 1. Het een geval van necrotiserende fasciitis was en 2. Dat het wel eens een geval van infectie met Vibrio vulnificus zou kunnen zijn. Wij vonden daar goede argumenten voor en publiceerden de ziektegeschiedenis van Joiner als ‘first-case’ in het International Journal of Infectious Diseases. Dus niet 1979 het eerste gepubliceerde geval, maar 178 jaar eerder in 1801.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s