Hachi-ko: een verhaal van onvoorwaardelijke trouw

Gisteren keek ik op de televisie naar de feel-good-movie ‘Hachi: a dog’s tale‘. Een verhaal over een bijzondere hond. Een aangenaam verpozen. De film was ‘based on a true story’.  Ik bleef over de film nadenken en zocht de echte geschiedenis van de hond op.

Hachi-ko op het station
Hachi-ko op het station van Shibuya, Japan

Hachi (Hachi-kõ), een Akita,  is in november 1923 in Odata, Japan geboren. Hij werd rond de jaarwisseling van 1923-1924 gekocht door professor Ueno Hidezaburo (1871-1925), landbouwkundige en hoogleraar aan de universiteit van Tokyo. Er ontstond een sterke band tussen de jonge hond en zijn baas. Elke werkdag ging professor Hidezaburo met de trein naar zijn werk. En vrijwel elke middag wachtte Hachi zijn baas op bij het treinstation van Shibuya, Op 21 mei 1925 stierf Ueno Hidezaburo op zijn werk plotseling aan de gevolgen van een hersenbloeding. De zorg voor Hachi werd na de dood van zijn baas overgenomen door familieleden van de overleden professor. Vrijwel elke dag ging Hachi tevergeefs zitten wachten op het perron van het treinstation van Shibuya op de terugkomst van zijn baas. Hij deed dit tot zijn dood, negen jaar lang.

Hachi kreeg meer bekendheid door een artikel in de Asahi Shimbun dat op 4 oktober 1932 verscheen. Het was een aangrijpend verhaal van onvoorwaardelijke trouw.

Drie jaar later, op 8 maart 1935 werd de hond dood gevonden in de nabijheid van Shibuya Station. De hond leed aan een uitgebreide infectie met filaria, een parasitaire rondworm. Hij werd 11 jaar.

Hachi-ko
Ueno Hidezaburo  en Hachi-ko
Hachi-ko tevergeefs wachtend op zijn baas op het perron van het treinstation
Hachi-ko tevergeefs wachtend op zijn baas op het perron van het treinstation van Shibuya

Screen Shot 2013-12-25 at 14.51.26

Hachi-ko werd dood gevonden bijna het station
Hachi-ko werd op 8 maart 1935 dood gevonden nabij het station van Shibuya

Na zijn dood werd Hachi opgezet en is heden ten dage te bezien in de collectie van het National Museum of Nature and Science in Tokyo, Japan.

Hachi-ko in het
Hachi-ko in het Nationale Museum of Nature and Science in Tokyo, Japan

Hachi werd een nationaal symbool. Een symbool van trouw en loyaliteit. In april 1934 werd een bronzen beeld van Hachi geplaatst bij Shibuya Station, vlakbij de plaats waar Hachi negen jaar lang tevergeefs wachtte op de terugkeer van zijn baas.

Bronzen beeld van Hachi-ko bij het treinstation van
Bronzen beeld van Hachi-ko bij het treinstation van Shibuya, Japan

Elk jaar op 8 maart, is er een ceremonie bij het treinstation van Shibuya. Honderden honden met hun bazen komen naar deze bijeenkomst om Hachi te herdenken en de loyaliteit van honden de benadrukken.

Er was een opname op een grammofoonplaat van het blaffen van Hachi. Echter, deze plaat was gebroken.  In 1994 werd een gebroken plaat hersteld. Nippon Cultural Broadcasting zond op 28 mei 1994 de opname uit. Miljoenen Japanners luisterden 59 jaar na de dood van de beroemde hond ademloos naar het ‘stemgeluid’ van de nationale held.

Uiteraard moest er een film komen over het leven van de hond. Deze werd in 1987 door de Japanse regisseur Seijirō Kōyama gemaakt. Het werd een nationale hit en een prachtig eerbetoon aan de bijzondere hond.

Amerika kon niet nablijven. In januari 2009 kwam de Amerikaanse film ‘Hachiko: a dog’s story’ in de bioscoop met in de hoofdrol Richard Gere. Hoewel mooi en sober gemaakt geeft de film toch een beetje een nare bijsmaak. De Japanse film van drie jaar eerder was prachtig. Waarom dan zo’n mooi en beroemd Japans verhaal zo banaal ver-Amerikaniseren? Maar ik moet toegeven de muziek bij de Amerikaanse film is werkelijk prachtig!

Screen Shot 2013-12-25 at 14.42.28

In 2004 verscheen nog een kinderboek Hachikō: The True Story of a Loyal Dog, geschreven door Pamela S. Turner en geillustreerd door Yan Nascimbene.

Dat honden trouw zijn aan hun baasje laat ook dit aangrijpende filmpje zien.

Het verhaal van Hachi-ko laat zien dat echte trouw bestaat en hij is een prachtig en terecht symbool van loyaliteit in de huidige tijd van toenemende individualiteit en narcisme.

4 thoughts on “Hachi-ko: een verhaal van onvoorwaardelijke trouw

  1. Ik heb de film gezien , samen met onze twee kleinkinderen , een prachtig verhaal…… . Ik vraag mij af , waarom dit verhaal nooit (en nog steeds niet….) in boekvorm verscheen in het Nederlands – WAAR WACHT MEN OP ? …… We willen dit al zolang graag geven als geschenk bij een of andere gelegenheid aan kinderen !……… Hilda Verstraeten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s